Een oude traditie bij STG Zaanstreek is op Tweede Kerstdag de roemruchte Vette-Pensen-Loop. Het animo voor dit evenement lijkt de laatste edities wat af te nemen, maar een vaste groep liefhebbers, waaronder ik mezelf ook graag reken, verzamelde zich ook deze Tweede Kerstdag op de parkeerplaats van Johanna’s Hof.
Wat houdt het in? We lopen onder leiding van trainer Erwin een goed uur door de bossen tussen Bakkum en Heemskerk, ondertussen doen we wat lenigheidsoefeningen en we schaatsen wat droog hier en daar, en gaande weg raken we steeds verder van de parkeerplaats. Tot we op een goed moment bovenop de Kruisberg staan en er een startsein wordt gegeven. Het is vervolgens de bedoeling dat je zo snel mogelijk terug rent naar de parkeerplaats via een zelf te kiezen route. De winnaar en winnares krijgen beiden een worst geheel belangenloos beschikbaar gesteld door Frank Verweij van Slagerij Schoen te Zaandam.
Het was dit keer prachtig weer, helder, koud, oostenwind. Gelukkig had ik mijn gebreide muts op. Er werd al geschaatst op sommige baantjes in het Oosten van het land, wellicht dat daardoor het aantal deelnemers wat minder was. Op de heenweg zijn er altijd de bekende grappen en grollen…. “je moet gewoon naar de zon kijken” (kan niet, is nog niet op), of “als je hier straks langs komt, dan ga je de verkeerde kant op!” juist ja, van je maten moet je het maar hebben.
Sommige vaste leden van de STG-duintrainigsgroep kozen al na de oefeningen voor de terugweg en ineens vond ik mezelf terug in een groep best wel fitte schaats-atleten, sommigen selectie zelfs, anderen met pensioen en daarmee dus ook goed getraind. En dan was er nog Theo, die sowieso altijd erg hard loopt. Kortom, het zou een zware dobber worden.
Dat bleek ook op de Kruisberg. Direct na het startsein spatte de groep van 10 uit elkaar in drie richtingen, teweten 1. Links om de Gasterij, 2. Rechts om de Gasterij en 3. dwars door de Gasterij. Dat laatste is een aanname, want ik zag alleen de start en wat ritselende bosjes.
Affijn, ik in volle galop de berg af, neem een bocht te krap en ben ineens mijn gebreide muts kwijt. Die hing in een overhangende bramenstruik. Tsja, dan moet je even prutsen om het breisel te ontwarren. Toen ik weer op tempo was, was er niemand meer te zien. Pas op de Watervlakweg zag ik heeeel in de verte nog wat lopen. Van horen zeggen heb ik, dat Mark K. aangekomen bij de bosrand een cruciale navigatiefout maakte, blind gevolgd door enkele onwetenden. Hierdoor kreeg routinier Erwin een vrije doorloop naar Johanna’s Hof, die hij dan ook prompt verzilverde met een verdiende eerste plaats. De enige dame in het gezelschap was bijvoorbaat al zeker van de worst, maar Renske liep er niet langzamer door, wellicht ook ingegeven door wat dunne bovenkleding.
En toen was het lange wachten op de laatste. Nee, ik was niet verdwaald, ik had geen hartkloppingen, ik was gewoon niet zo snel die dag. Voor alle deelnemers was er warme chocolademelk en kerststol en dat smaakte best.
Volledige uitslag:
Hans Sierkerman en Albert Willemsen hebben mentale steun verleend en zullen op andere wijze het gewonnen Kerstgewicht moeten verwerken.
Twee keer per jaar verscheen ons clubblad De Ronding: een prachtig, full colour magazine vol foto's, persoonlijke verslagen en informatie. Online te bekijken. Zie hier de laatste gedrukte exemplaar!